maceralardan maceralara koşarak tekrar karşındayım. benimsediğim üslubu nedense kendime ait hissetmiyorum. büyüyünce akademisyen olmak istiyorum. nasılsa onlar APA ÜSLUBU kullanıyorlar.
gelişim psikolojisinde uzmanlaşma eğilimi görüyorum kendimde. bowlby ya da erikson gibi.
- etkilendiği yönetmenleri soralım.
mesela mesela, godard okula söyleşiye gelmiş olsun. etkilendiği yönetmenlerin sorulacağından o kadar eminim ki. ya da soru bile sorulamayacağından. ya da burcunun sorulacağından.
üniversite gençliğini söyleşi özürlü yapan gizli bir güç var. koltuklara çöktüğü zaman mallaşıyor sanki insanlar. belki daha kötüsü oluyor.
fotoğraftaki peri var ya. saçlarım ufak çapta onunkine benzedi. yanmış saçların küçücük kahküller gibi olması. çok antipatik aslında.
biri beni uyarmalı. cidden, lütfen biri kötü yazdığımı söylesin. oh please god wake me.
1 yorum:
niye kötü yazacakmışsın, sen hep güzel yazdın bir kere.
ayrıca şunu da belirtmek istiyorum ki bir blogun olması çok çok güzel bir şey, beni şahsi olarak çok rahatlatıyor. blog yazarlığına geri döndüğün için çok mutluyum.
bir hatırlatma da yapayım goncik:
artık izmir'de değilim, dolayısıyla bana mektup yazma özgürlüğünü geri kazandın. hemen yaz. hemen hemen hemen.
Yorum Gönder