merhabalar efenim,
değinmek istediğim hususlara değinememenin derin üzüntüsünü yaşıyorum. aslına bakarsanız, onu da yaşayabiliyor muyum belli değil, zira tetris oynayıp durmak beni yürüyen bir patatese döndürdü. axe reklamındaki çikolata adamın patates versiyonu oldum, diyebilirim. manikür yapılmasını bekleyen elleri kase içindeki kadınları hayal edin, bir de aynı şekilde beni, ancak benim eller fritöz içinde, sonra çıkarıp kıtır kıtır yiyorum kızarmış parmaklarımı falan. toy story'nin biraz hardcore olanı ama, on sekiz yaşından büyüğüz, bize koymaz.
yazmam gereken bir ödev ve korkunç dağınık odanın toplanması var yapılacak işler arasında. selin'in masasını toplama yöntemimin kıyafetleri masanın üstünden alıp selin'in yatağının üstüne atmak olması kadar manidar başka bir şey göremiyorum. dağınığım resmen. allahım bana dayalı döşeli bir ev ver de onu temiz tutayım bari. (ev kadınlığına giriş - I) yurttan umudumu iyice kestim, gerçekten.
bu kadar neşelilik, ancak kimseyle görüşmeyen kişilerde ortaya çıkabiliyor sanırım. dışarıdaki hayatı düşündüğümde, allahım diyorum, yapılacak ne çok ödev var, nazı çekilecek ne çok insan, falan, böyle şeyler. başka bir sorunsal (problematiqué, hehe havalıyım di mi) daha var kafamda ama, ondan bahsetmek için henüz çok erken.
blogumun leş olduğunu kabullenerek, huzurlarınızdan çekiliyoree.. ühühü.
UYARI: TETRİS OYNAMAK AKIL VE RUH SAĞLINIZA ZARAR VEREBİLİR.
5 yorum:
ilkokuldaydım.
eniştem tetris oynuyor evdeki pek değerli ataride... kuzenim ve ben de eniştemi seyrediyoruz.
gece 3.00
level olmuş 8.
hızını alamayan çubuklar kareler şuursuzca yer buluyor eniştem tarafından.
kuzen soruyor: baba oyun bittiğinde ne oluyor?
enişte cevaplıyor: karelerden çubuklardan yapılmış bir çift taşak çıkıyor evladım.
doğru söze ne denir sevgili hande. ama bana bu ayarı verebilecek biri olsaydı etrafımda daha mutlu olurdum. salak gibi oynuyorum habire yaa.
gonca yazılarını sıkılmadan hepsini bi solukta okudum resmen, bu arada seni izlemeyi becerememiştim sanırım artık izliyorum hehehe:) özledim seni, uzaktasın ama olsun. görüşemiycez sanıyorum ama gene olsun.
o değil de aile yanında kalsam da ayrı eve çıkmak düşüncesi aklımdan geçiyor ya. senin yazınla da bi gaza gelme havas oluştu birden.
milena milena milena. haftalardır adından başka bir şey yazamıyorum. beni izliyordun zaten. görüşmemiz konusundaki umutsuzluğun beni üzüyor.
duygu. izmir'de eve çıksan dünyanın en şanslı insanlarından olursun. güzel bir hayatın olur. buna inan dostum.
Yorum Gönder