sabah ter içinde uyandım.
hah, dedim, salgın hastalığa tutuldum, ölüyorum.
yaz mevsiminde olduğumuzu hatırlayınca ama, yıkıldı umutlarım.
"Yüreği üzüntüden paramparça, yana yana sonuna gelmiş mumun karşısında kımıltısız oturuyordu. Saat geceyarısını çoktan geçmiş, kulenin saati yarımı vurmuştu ama o kımıltısız, uykusuz, hiçbir şey yapmadan öylece oturuyordu."*
*neva bulvarı, gogol.
2 yorum:
ben de blog tutmayı unutmuşum canım, bir hevesle başlayayım dedim tekrar ama ununttum onu sonra orda (:
mesaj bırakmanla ilgili mail filan da gelmedi şimdi rastlantısal olarak gördüm, sevgiler, sayılar..
PS: gogol ftw!
bence bu bir işaret sevgili noyan, tekrar blog yazmaya başlamalısın :) ama üşeniyorsan da bilemeyeceğim :)
Yorum Gönder