wireless vs. kül

bilen bilir, diye başlayacaktım ancak bu blogu okuyan herhangi birinin o kadar eskiyi bilmesi mümkün değil, ortaokul yıllarımdan beri dexter holland'a aşığım ben. (yandaki adam) azalarak devam eden aşkım, kritik anlarda yardımıma koşmuştur, ne zaman strese girsem offspring dinleyerek sakinleşebiliyorum. (hakkımda bilinmeyenler)

neyse, lisede almanya'ya gidip döndükten sonra "herkesin yakışıklı olduğu bi ülke yea" dememin sebebi kesinlikle sarışın insan populasyonunun fazlalığıydı. artık dexter'ı nasıl seviyorsam, "yakışıklı=sarışın" şeklinde anlamsız bir eşitlik kurmuşum kafamda. şu güne kadar yakışıklılığından dibimin düştüğü iki erkek olmuştur, ikisi de sarışındı bak. eşitliğimin sağlandığı durumlar olması kuramcı kişiliğimi sevindirdi.

zamanla yakışıklılık meselesini kenara koyup, "bir ilişkideki en önemli şey ekran kartıdır" önermesini benimsememle, resmen hümanist yaklaşımın temsilcisi oldum, sokakta yakışıklı kesmeyi bıraktım, sarışınlara bakmaz oldum. ancak bugün, içine düştüğüm internetsizlik girdabından (o kadar etkilenmemiştim aslında) kurtulmak amacıyla yan komşuya modern gibi gidip internetini paylaşmayı önerdim. yan komşunun resmen kaşları yok. yani bir dexter holland kadar sarışın bir komşum var sevgili dostlar. aylardan yıllardan sonra, "anam aynı dexter" dememi sağlamasının yanında, "yahu ne fatura paylaşması, zaten bir ay kullanacakmışsın" demesi ile de adamın suratına karşı "vay arkadaş ya" dememek için kendimi epey zor tuttum. dur burada diyeyim, vay arkadaş ya. adama börek yapıp götüreyim diyorum ama yanlış anlar bir de ev kadınlığına bağlarım iyice diye korkuyorum. sigara içip küllüğü mü götürsem, "buyur komşu, lazım olur" diye. ahah. atalarımız külü napıyolarmış merak etmedim değil.