odam dağınık.
bulaşıklar birikti.
nevresimler kirlendi.
ve diğer şeyler.
bütün bunlar olurken kafama büyük larousse serisi cilt cilt iniyormuş gibi hissetmemden normal ne olabilir ki, diye düşünüyorum. hiçbir şeyin heyecanı kalmadı sanki. arkadaşlarımla dışarı çıkmanın, kitap okumanın ya da film izlemenin. sadece bazen sıkılmadığımı hissediyorum.
şu sıralar en çok arzu ettiğim şey, bir sabah coşkunluk ve heyecanla kalkmak, kahvaltı yapıp dışarı çıkabilmek. belki yiyecek güzel şeyler de isterim.
bu sene kış bir ömür sürseydi. ben bu bahar için çok yorgunum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder